دختر باران

پس از سفرهاي بسيار و عبور از فراز و فروود امواج اين درياي توفان خيز

برآنم كه در كنار تو لنگر افكنم

بادبان بر چينم/پارو وانهم/سكان رها كنم/به خلوت لنگرگاهت درآيم و

در كنارت پهلو گيرم

آغوشت را باز يابم: …….استواري امن زمين را زير پاي خويش.