جشن های مرداد ماه
مـرداد ماه
نام این ماه در اصل «اَمِـرِتات» و بعدها «اَمُـرداد»، اما بیش از هزار سال است
كه در ادبیات فارسی (و از جمله در شاهنامه فردوسی) بگونه «مُـرداد»
بكار رفته و شناخته شده است و كاربرد آن به همین گونه اشتباه نمیباشد
. اصرار در نگارش آن به گونه «اَمرداد» لازم بنظر نمیرسد؛ چرا كه در
اینصورت میبایست در نگارش بسیاری دیگر از نامهای متداول در زبان
فارسی مانند بهمن و اسفند نیز تجدیدنظر كرد و این شیوه موجب گسستگی
تاریخی زبان فارسی میشود.
دوم مرداد/ بهمن روز نخستین روز از فـروردیـنماه («فـردینهماه») و آغاز
سال نو در تقویم طبری.
هفتم مرداد/ مرداد روز جشن «مردادگان» جشنی در ستایش و
گرامیداشت «مُرداد» (در اوستایی «اَمِـرِتات»، در پهلوی «اَمُـرداد») به
معنای بیمرگی و جاودانگی و بعدها نام یكی از اَمْشاسْپَندان. همچنین
مرداد در باورهای ایرانی نگاهبان گیاهان و رستنیها بشمار میرود.
دهم مرداد/ آبان روز جشن «چلّه تابستان» كه امروزه از جمله در
روستاهای جنوب خراسان برگزار میشود.
پانزدهم مرداد/ دی به مهر روز جشن میانه فصل تابستان و زمان گاهَنباری
بنام «میدیوشِـم» در اوستایی «مَـئیذیوئیشِـمَـه» به معنای «میانه
تابستان».
هفدهم مرداد/ سروش روز نخستین روز از «نوروزماه» گیلانی و آغاز سال
نو در تقویم دَیلمی.
هجدهم مرداد/ رشن روز جشن «مـی خواره» جشن آشامیدنِ
نوشیدنیهای گوناگون در سُـغد باستان. در تقویم سغدی برابر است با
هجدهمین روز ماه پنجم یا («اشناخندا/ اشتاخندا»).