دوستی  میوه ای است که از درختان استواردر خاک باور عشق بدست می آید و ثمره ای که با پرستاری مهربانانه و درک پرورده شده است.

 

 

دوست ...

کسی که نگران  هر کار توست.

در پریشان حالی و درماندگی اورا صدا می زنی،

کسی که هر کار تو را می فهمد و درک می کند.

کسی که حقیقت وجود تو را بازگو می کند.

کسی که در همه حال می داند تو را چه می شود.

کسی که با تو رقابت نمی کند.

کسی که بی ریا از کامیابی تو خرسند می شود.

کسی که به هنگام ناکامی، نهال امید در دلت می کارد.

کسی که ادامه وجود توست و بی او هرگز کامل نخواهی شد.

 

 

یکی از زیباترین ویژگیهای دوستی راستین آن است که درک کنی و درک شوی.

 

 

جلوتر از من مرو

شاید نتوانم دنبالت کنم،

عقب تر از من نمان،

شاید نتوانم رهبری کنم.

درست شانه به شانه با من گام بردار

و فقط دوستم باش.

 

 

یکی شدن

تنها راه حفظ دوست است.

"شاهکار طبیعت"

شاید این عبارت بتواند دوست را وصف کند.

 

 

 

جهان پر از آشنایان است،

ولی دوستان واقعی بسیار اندکند.

 

 

 

به سختی می توانی طی سالی یک دوست برای خود فراهم کنی،

ولی می توانی دوست را طی ساعتی از دست بدهی.

 

 

 

استواری ستون های دوستی زمانی است که دوستان را بخاطر خودشان دوست بداریم و نه از برای خود.

 

دوستی حقیقی بین دو انسان بی انتها و فناناپذیر است.

 

 

 

عظیم ترین شادی ها،

بهترین شادمانی ها،

آن است که ببینی

مردم دوست دارند با تو باشند،

و تو نیز دریابی که دوست داری در کنارمردم باشی.

 

 

اگر تنها به کوهساران ، رودها و شهر ها بیندیشی،

دنیا را بسیار تهی خواهی دید.

ولی اگر کسی را بشناسی

که با تو می اندیشد و احساس می کند،

کسی که گرچه دور است،

روحش به تو نزدیک است،

آنگاه جهان برای تو گلستانی آباد خواهد شد.

 

 

تو میدانی چه احساسی دارم

تو می شنوی که چگونه می اندیشم

تودرک میکنی.........

تو دوست منی.

 

 

نیازی به سیلاب واژه ها نیست

تا خود را به دوست بفهمانی

آری دوستان

بی آنکه سخنی بگویند

از دل هم باخبرند.

 

 

با امید به اینکه تمام دوستی ها حقیقی ،بی ریا و پاینده باشد.