پاییز را دوست دارم

 

بخاطر غریب و بی صدا آمدنش

 

بخاطر رنگ زرد و سرخ ِ آتشش

 

بخاطر خش خش گوش نواز برگ هایش

 

بخاطر صدای نم نم باران های عاشقانه اش

 

بخاطر رفتن و رفتن... و خیس شدن زیر باران های پاییزی

 

بخاطر اشکهایی که زیر با رون پاییزی پنهون میشه و کسی نمی فهمه

 

بخاطر بوی مست کننده و خاک بارون خورده ی کوچه ها

 

بخاطر غروب نارنجی و دلگیرش

 

بخاطر تنهایی و دلتنگی پاییزی ام

 

بخاطر پیاده روی های شبانه ام

 

بخاطر بغض های سنگین انتظار

 

بخاطر اشک های بی صدایم

 

بخاطر خاطرات پاییزی ام

 

بخاطر آمدن و رفتن او

 

بخاطر معصومیت کودکی ام

 

بخاطر تنهایی جوانی ام

 

بخاطر اولین نفس هایم

 

بخاطر اولین گریه هایم

 

بخاطر اولین خنده هایم

 

بخاطر دوباره متولد شدن

 

بخاطر رسیدن به نقطه ی شروع صفر

 

بخاطریک سال دورتر شدن از آغاز راه

 

بخاطر یک سال نزدیک تر شدن به پایان راه

 

بخاطر غریبانه و بی صدا رفتنش

 

پاییز را دوست دارم بخاطر خود پاییز

 

و من عاشقانه پاییز را دوست دارم

 

پاییز زیبا خوش امدی ... بیا که بغضم با تو ترک بردارد

 

بیا که بعد از این با آمدنت  غمم دوچندان گشته

 

وباآمدن و رفتن تو آتشی شعله ورتر روح و جسمم را خواهد سوخت

 

پاییزم خوب میدانستم که تولد تو و من با مولود گل غم پیوندی جاودانه دارد و

 

ما هر سه با هم متولد می شویم و با هم به خزان می رسیم

 

خوش آمدی پاییز زیبا.......ای غمگین ترین فصل خدا

 

باز کن پنجره را

 

که خزان آمده است

 

و نسیم خوش پاییز

 

وزان است ز هر سو

 

و همان عطر دل انگیز

 

که از خاک به پا گشته

 

از آن قطره ی باران

 

ترامن چشم درراهم