چقدر دوست داشتم یک نفر از من می پرسید چرا نگاه هایت انقدر

 غمگین است ؟ چرا لبخندهایت انقدر بی رنگ است ؟ اما افسوس ...

هیچ کس نبود همیشه من بودم و من و تنهایی پر از خاطره . اری با

 تو هستم .. با تویی که از کنارم گذشتی... و حتی یک بار هم

نپرسیدی چرا چشم هایت همیشه بارانی است!!!